Szukasz sposobu na poprawę równowagi, elastyczności i koordynacji?
Product Information
Szukasz sposobu na poprawę równowagi, elastyczności i koordynacji?
Pokazuje, że matki mają duży wpływ na zachowania żywieniowe i mogą faktycznie zmniejszyć ryzyko otyłości u swoich dzieci, jeśli zapewniają pozytywne doświadczenia z posiłkami, takie jak podawanie mniejszych porcji i kontrolowanie własnych pokus do jedzenia w ich obecności.
"Rodzice powinni praktykować to, co często określa się mianem „podziału odpowiedzialności” – rodzice wybierają, jakie produkty są oferowane i kiedy, a dzieci decydują, co jeść z oferowanego jedzenia i ile," mówi starszy strateg ds. zdrowia ACE, dr Natalie Digate Muth. "Daje to rodzicom pełną kontrolę nad rodzajami jedzenia, które jedzą dzieci, ale pozwala dzieciom decydować, ile jeść i czego spróbować. To jest „autorytatywne rodzicielstwo” w działaniu. Jest to przeciwieństwo „autorytarnego rodzicielstwa”, w którym rodzic sprawuje pełną kontrolę. Jak pokazuje to badanie, to podejście przynosi odwrotny skutek, co prowadzi do tego, że dzieci jedzą mniej zdrowo i mają mniejsze szanse na cieszenie się zdrową żywnością, taką jak owoce i warzywa.
"Wiele badań wykazało, że my, dorośli, nie potrafimy „odgadywać”, ile dzieci powinny jeść. Często podajemy im zbyt duże porcje, a następnie każemy im „czyścić talerze”. To uczy je jeść z powodów innych niż głód i sytość. W rzeczywistości badania pokazują, że dzieci już w wieku trzech lat straciły zdolność wykorzystywania własnych uczuć głodu i sytości i zamiast tego jedzą z wielu innych powodów, takich jak nuda, smutek i po prostu dlatego, że jest tam jedzenie (tak jak ich odpowiedniki dla dorosłych)."
Podziel się darem fitnessu z kimś w swoim życiu dzięki trzem ćwiczeniom opartym na partnerstwie, które z pewnością pokochasz. Od siły i koordynacji po równowagę i zwinność, złap przyjaciela i przygotuj się na dobrą zabawę podczas świetnego treningu.
Zanim rozpoczniesz program ćwiczeń, musisz zadać sobie kilka pytań, aby ustalić, czy powinieneś najpierw udać się do lekarza.
Zadaj sobie pytanie
Pierwszym krokiem jest zadanie sobie pytania, jak aktywny chcesz być. Może to brzmieć jak głupie pytanie – prawdopodobnie planujesz robić wszystko, do czego jesteś zdolny, czy to powolny spacer po bloku, czy energiczne zajęcia z krokami. Ale jeśli jesteś w pewnym wieku lub masz pewne czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego, być może będziesz musiał skontaktować się z lekarzem przed rozpoczęciem programu obejmującego energiczną (w przeciwieństwie do umiarkowanej) aktywność aerobową.
Oto jak zwykle definiuje się intensywność ćwiczeń:
Niski do umiarkowanego
Jest to intensywność, którą można stosunkowo komfortowo utrzymać przez długi czas (około 60 minut). Ten rodzaj ćwiczeń zazwyczaj zaczyna się powoli, postępuje stopniowo i zwykle nie ma charakteru konkurencyjnego.
Energiczny
Jest to intensywność, która jest wystarczająco wysoka, aby znacząco podnieść zarówno tętno, jak i częstość oddechów, i zwykle jest wykonywana przez około 20 minut, zanim pojawi się zmęczenie.
Czy planujesz brać udział w energicznych zajęciach i jesteś mężczyzną powyżej 45 roku życia czy kobietą powyżej 55 roku życia? Powinieneś najpierw przejść badanie lekarskie. To samo dotyczy osób w każdym wieku z co najmniej dwoma czynnikami ryzyka choroby wieńcowej. Jeśli nie masz pewności, czy dotyczy to Ciebie, skonsultuj się z lekarzem.
Więcej pytań
Teraz, gdy udało Ci się przejść przez pierwsze pytania, pozostało jeszcze kilka odpowiedzi. Odpowiedź „tak” na którekolwiek z poniższych pytań oznacza, że przed rozpoczęciem programu ćwiczeń należy porozmawiać z lekarzem telefonicznie lub osobiście. Wyjaśnij, na jakie pytania odpowiedziałeś „tak” i jakie działania planujesz realizować.
Czy powiedziano Ci, że masz problemy z sercem i powinieneś brać udział tylko w aktywności fizycznej zaleconej przez lekarza?Czy odczuwasz ból (lub dyskomfort) w klatce piersiowej podczas aktywności fizycznej? Kiedy nie uczestniczysz w aktywności fizycznej? Czy podczas odpoczynku często doświadczasz szybkiego, nieregularnego bicia serca lub bardzo wolnego bicia serca?Czy kiedykolwiek zakręciło Ci się w głowie i tracisz równowagę lub tracisz przytomność? Czy w ciągu ostatniego roku upadłeś więcej niż dwa razy (bez względu na przyczynę)Czy masz problem z kośćmi lub stawami, który może się pogorszyć w wyniku aktywności fizycznej? Czy podczas chodzenia odczuwasz ból w nogach lub pośladkach?Czy bierzesz leki na ciśnienie krwi lub na serce?Czy masz jakieś skaleczenia lub rany na stopach, które nie goją się?Czy doświadczyłeś niewyjaśnionej utraty wagi w ciągu ostatnich sześciu miesięcy?Czy zdajesz sobie sprawę z jakiegokolwiek powodu, dla którego nie powinieneś uczestniczyć w aktywności fizycznej?
Jeśli odpowiedziałeś „nie” na wszystkie te pytania i zdałeś pierwszą rundę pytań, możesz być całkiem pewien, że możesz bezpiecznie wziąć udział w programie aktywności fizycznej o przynajmniej umiarkowanej intensywności.
Ale znowu, jeśli jesteś mężczyzną powyżej 45 roku życia lub kobietą powyżej 55 roku życia i chcesz ćwiczyć bardziej energicznie, powinieneś skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem.
Więc jesteś gotowy? Jeśli tak, ale nie masz pewności, jak zacząć, rozważ skontaktowanie się z trenerem osobistym z certyfikatem ACE lub dołączenie do renomowanego centrum fitness. Aby uzyskać więcej informacji na temat znalezienia trenera lub ogólnych informacji dotyczących kondycji, odwiedź witrynę internetową ACE.
Poświęcając czas na ocenę, czy jesteś gotowy do rozpoczęcia ćwiczeń, mocno wkroczyłeś na ścieżkę do lepszego zdrowia i sprawności.
Dodatkowy zasób
Amerykańskie Stowarzyszenie Kardiologiczne
Podgląd PDF
Programy fitness i zdrowia umysłowo-ciałowego cieszą się ogromną popularnością. Studia jogi i pilatesu pojawiają się w wielu społecznościach, a zajęcia tai chi są oferowane nawet w miejscu pracy. Joga, pilates i tai chi oferują dobrze udokumentowane korzyści zdrowotne, ale nie są to jedyne zajęcia fitness typu umysł-ciało na bloku. Technika Alexandra i Metoda Feldenkraisa® mogą również oferować pewne korzyści zdrowotne — a elementy tych metod treningowych trafiają na kampusy uniwersyteckie i główne zajęcia fitness.
Czym jest technika Aleksandra?
Technika Alexandra została opracowana przez Australijczyka Fredericka Matthiasa Alexandera pod koniec XIX wieku. Jako młody aktor doświadczył druzgocącego problemu — jego głos stał się ochrypły na scenie i nigdy nie zdiagnozowano żadnego schorzenia. Po latach badań Alexander doszedł do wniosku, że prawidłowe funkcjonowanie każdej części ciała zależy od prawidłowej równowagi napięcia od stóp do głów i wymyślił metodę treningu, aby osiągnąć i utrzymać ten poziom napięcia. Dzisiejsza technika Aleksandra jest nauczana w układzie 1:1, a instruktorzy przechodzą rygorystyczny, 3-letni, 1600-godzinny program szkoleniowy w pełnym wymiarze godzin.
Co zrobi dla mnie Technika Aleksandra?
Większość ludzi nosi w sobie pewną dozę fizycznego napięcia, nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Technika Alexandra uczy „używania siebie”, aby stać się świadomym napięcia ciała i nauczyć się zatrzymywać zamiast reagować na sytuacje, zmniejszając w ten sposób stres i napięcie nerwowo-mięśniowe. Uczniowie uczą się, jak odzyskać wyrównanie i koordynację między głową, plecami i szyją jako podstawę codziennych czynności – oraz jak poruszać się świadomie i umiejętnie. Według American Society for the Alexander Technique™ zmiana problematycznych nawyków związanych z postawą prowadzi do „poprawy mobilności, postawy, wydajności, czujności i złagodzenia przewlekłej sztywności, napięcia i stresu”.
Badania wskazują na wartość Techniki Aleksandra jako sposobu radzenia sobie z przewlekłym bólem pleców. W jednym z badań osoby z przewlekłym bólem pleców, którym dano lekcje Techniki Aleksandra, zarówno z dodatkową receptą na ćwiczenia, jak i bez, doświadczyły znacznego zmniejszenia liczby dni z bólem pleców i poprawy jakości życia w porównaniu z osobami poddanymi terapii masażu — i te korzyści pozostały skuteczne po roku obserwacji.
Wiele osób stosuje Technikę Aleksandra jako sposób radzenia sobie z przewlekłą chorobą lub bólem, w celu zwiększenia wydajności ćwiczeń lub rozwoju osobistego, chociaż skuteczność tej metody jest w dużej mierze niezbadana.
Czym jest Metoda Feldenkraisa®?
Szukasz sposobu na poprawę równowagi, elastyczności i koordynacji? Metoda Feldenkraisa uczy zwiększonej świadomości ciała — poszerzając obraz siebie o części, które często są pomijane, i dotykając tych części w celu zwiększenia zdolności ruchu. Uczniowie stają się bardziej wrażliwi na istniejące wzorce nerwowo-mięśniowe i uczą się sposobów kultywowania bardziej wdzięcznych, wydajnych wzorców ruchowych.
Dr Moshe Feldenkrais, urodzony w Rosji fizyk, inżynier, ekspert judo i pedagog, stworzył tę metodę, aby wyzdrowieć po ciężkich urazach kolana. Metoda Feldenkraisa® jest nauczana zarówno w grupie, jak i 1:1 i obejmuje pracę na podłodze, ruchy stojące i siedzące. Awareness Through Movement® to zajęcia grupowe z ustnymi wskazówkami instruktora. Functional Integration® to praktyczne zajęcia indywidualne z delikatnym dotykiem i ruchem, które pomagają uczniowi regulować i koordynować ruch. Praktycy Feldenkraisa przechodzą 740-800 godzin treningu w ciągu 3-4 lat.
Jakie są korzyści z praktykowania Metody Feldenkraisa®?
Badania nad Metodą Feldenkraisa® wykazały jej skuteczność w poprawie równowagi i mobilności — dwóch głównych czynników zapobiegających upadkom, zwłaszcza u osób starszych. Niewielka ilość badań wskazuje, że ćwiczenia Feldenkraisa mogą być pomocne w przypadku bólu krzyża, gdy są stosowane samodzielnie lub w połączeniu z innymi terapiami. To zrozumiałe, że każdy może skorzystać na ulepszonych wzorcach ruchowych — niezależnie od tego, czy jest tancerzem, piłkarzem, pracownikiem biurowym, czy rodzicem. Mówiąc najprościej, Metoda Feldenkraisa® uczy, jak poruszać się z mniejszym wysiłkiem — a to może oznaczać większy komfort, mniej bólu i mniej stresu.
Gdzie są dowody?
Zarówno technika Alexandra, jak i metoda Feldenkraisa nie mają solidnych dowodów naukowych na ogromną liczbę oświadczeń o korzyściach zdrowotnych często reklamowanych przez strony internetowe i entuzjastów. Wiele istniejących badań zostało źle zaprojektowanych i daje mieszane wyniki. Potrzebne są dalsze badania, aby w pełni zdefiniować i zrozumieć fizyczne i psychologiczne skutki tych metod treningowych. Ponieważ zaangażowane ruchy są delikatne i kontrolowane – i działają w naturalnych zakresach ruchu ciała, te metody treningowe są ogólnie uważane za bezpieczne dla większości ludzi. Ale zawsze dobrze jest skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem nowego programu ćwiczeń.
Dowiedz się więcej o tych metodach treningu umysł-ciało, zapoznając się z dodatkowymi zasobami poniżej.
Dodatkowe zasoby
Technika Aleksandra — Amerykańskie Towarzystwo Techniki Aleksandra™
Ostateczny przewodnik po Technice Aleksandra — Stowarzyszenie Nauczycieli Techniki Aleksandra
Metoda Feldenkraisa — Instytut Ruchu Feldenkraisa
Bibliografia
American Society for the Alexander Technique™, http://www.amsatonline.org/The Definitive Guide to the Alexander Technique — The Society of Teachers of the Alexander Technique, http://www.stat.org.uk/index.htmThe Feldenkrais Method of Somatic Education, FAQs, http://www.feldenkrais.com/method/frequently_asked_questions/Natural Standard and Harvard Medical School for Aetna Intelihealth, Feldenkrais Method, 2008, http://www.intelihealth.com/IH/ihtIH/WSIHW000/8513/34968/358818.html?d=dmtContent and Alexander Technique, 2008, http: //www.intelihealth.com/IH/ihtIH?d=dmtContent&c=360044&p=~br,IHW|~st,8513|~r,WSIHW000|~b,*|Ullmann G, Williams HG, Hussey J, McClenaghan BA, Wpływ ćwiczeń Feldenkraisa na równowagę, mobilność, pewność równowagi i wydajność chodu u dorosłych mieszkających w społeczności w wieku 65 lat https://produktopinie.top/ i starszych, Journal of Alternative and Complementary Medicine 2010 Jan;16(1) :97-105 (streszczenie).Źródło obrazu: The Feldenkrais Method of Somatic Education (http://www.feldenkrais.com/method/article/embodying_life_an_interview_with_russell_delman/)
Rozgrzewka na krześle:
Podstawowe sekwencjonowanie planarne:
Rozciągnięcie pleców – 2 razyRozciąganie boków – 2 razy z każdej stronyRozciągnięcia z obrotem — 2 razy z każdej strony
|
Miejsce |
Ruszaj się |
Czasy |
| SIŁA | ||
| Siedzi na środku krzesła | Spacer na siedząco z naprzemiennymi ramionami | 16 |
| Kopanie w pozycji siedzącej z naprzemiennymi ramionami | 14 | |
| Powolne kopanie w pozycji siedzącej | 8 | |
| Małe przysiady „Udawanie” pozostają „bezczelne” z krzesłem, dzięki czemu pośladkowe policzki utrzymują kontakt z siedziskiem | 4 Połowa zakresu4 Pełny zakres | |
| Na stojąco & Wolniejsze przysiady w pozycji siedzącej | ||
| Naprzemienne przysiady na jednej nodze z pomocą rąk lub bez | 8 | |
| Lewa strona krzesła | Przysiady na jednej nodze + wznosy na nogach bocznych + uginanie ścięgien podkolanowych | 8 |
| Klęcząc na krześle | Praca na klatce piersiowej przytrzymując oparcie krzesła, przodem do krzesła, przytrzymując ostatnie powtórzenie | 8 |
| Prawa strona krzesła | Przysiady na jednej nodze + wznosy na nogach bocznych + uginanie ścięgien podkolanowych | 8 |
| W pozycji siedzącej | Na stojąco & Przysiady siedzące z uniesionymi palcami | 8 |
| Naprzemienne przedłużenia kolan | 88 | |
| Wzmocnienie dolnych mięśni grzbietu czworobocznego. Uwaga: łokcie NIE zginają się/nie zginają | 8 | |
| KARDIO | ||
| Naprzemienne chodzenie piętą wolno i szybko | 48 | |
| Siedzące Jacks bez rąk w wolnym tempie | 8 | |
| Siedzące walety z opozycyjnymi ramionami w zwolnionym tempie | 8 | |
| Siedzące Jacks kontynuują, szybciej | 88 wolniej | |
| Siedząc krany z boku na bok | 1632 z ramionami nad głową | |
| Siedzące Jacks z opozycyjnymi ramionami wolno | 8 | |
| Siedzące Jacks z opozycyjnymi ramionami wolno, a potem szybko | 4 wolno8 szybko | |
| Siedząc krany z boku na bok | 4 wolne4 szybkie16 szybkie z górnymi ramionami | |
| Powolny i szybki chód w pozycji siedzącej | 4 wolno8 szybko4 wolno8 szybko4 wolno8 szybko | |
| Siedzące Jacks z opozycyjnymi ramionami wolno i szybko | 4 wolno8 szybko8 wolno | |
| Siedzące Jacks z symetrycznymi ramionami wolno i szybko i wolno i „uderz w pozę” | 8 wolno8 szybko4 wolno8 szybko4 szybko | |
| ELASTYCZNOŚĆ | ||
| Siedzi na środku krzesła | Powolne naprzemienne chodzenie w pozycji siedzącej Chodzenie z rękami i powtarzanie wolniejsze w celu aktywnego rozciągania tylnych części nóg (ścięgna podkolanowe i łydki) | 12 wolniej8 wolniej |
| Posadzona z tyłu krzesła | Statyczne rozciąganie sznurka/łydki po prawej stronie | |
| Aktywne rozciąganie klatki piersiowej przesuwanie łokci w górę i w dół oraz wyimaginowana ściana za ciałem | ||
| Wyprost kręgosłupa/zgięcie pleców z rękami na boku krzesła | ||
| Statyczne rozciąganie sznurka/łydki po lewej stronie | ||
| Rozciąganie dolnej części pleców | ||
| Stojąc na lewo od krzesła | Stanie na prawej nodze w celu rozciągnięcia mięśnia czworogłowego/lewego uda, trzymając kolana razem | |
| Stojąc po prawej stronie krzesła | Stanie na lewej nodze w celu rozciągnięcia mięśnia czworogłowego/lewego uda, trzymając kolana razem | |
| Podstawowe sekwencjonowanie planarne: rozciąganie pleców | ||
| Rozciąganie dolnej części pleców wysoko lub nisko w kierunku kostek | ||
| Rozciąganie się na bokach z rękoma nad głową po każdej stronie | ||
| Obrót Rozciągnij w prawo i w lewo |
W horrorze często widzisz kogoś przerażonego i uciekającego przed psychozabójcą-maniakiem, jednocześnie patrząc w niewytłumaczalny sposób bardziej niż patrząc w przyszłość. I wiesz, co dzieje się dalej. Wycieczka. Spadek. Martwy.
Czy pamiętasz naukę jazdy? Robię. To było około 30 lat temu. Na długo zanim jeszcze wiedziałem, czym jest „fitness” lub o czym dużo myślałem. Mój instruktor nauki jazdy nauczył mnie wtedy czegoś, co wróciło do mojej głowy na temat fitnessu wiele lat później. „Nie patrz na dziurę, bo w nią wjedziesz”. To, na co patrzysz podczas jazdy, to subtelne kierowanie samochodem. W kręgach motywacyjnych określają to w ten sposób: „Energia płynie tam, gdzie idzie twoja uwaga”.

